A Orquesta Filarmónica Italiana
Fundouse no ano 1977 na cidade de Piacenza, na rexión de Emilia Romaña, a poucos quilómetros de Milán, co fin de dar continuidade ás ricas tradicións musicais da cultura italiana, por un lado música popular, e neste apartado inclúense a ópera e tódalas cancións italianas e napolitanas, por outro lado obras sinfónicas de cámara e de gran orquestra sinfónica. Prestixiosos directores traballaron con ela en todos estes anos: Janos Acs, Yuri Ahronovitch, Mauricio Arena, Maurizia Benini, Máximo De Bernat, Angelo Campori entre outros. Do Barroco ó Neoclásico, do Romanticismo ó Eclecticismo, do Verismo ó Contemporáneo, a Orquestra Filharmónica Italiana de Piacenza está presente en Italia e Europa cun amplo repertorio que a distingue pola súa seriedade, efectividade e unha calidade que lle permite interpretar desde títulos populares de gran cartel ata obras de grandes compositores. Colabora en moitas ocasións acompañando a algúns dos máis grandes cantantes de ópera dos últimos anos, como son, Carlo Bergonzi, Renato Bruson, Piero Cappuccilli, Jose Carreras, Silvano Carroli, Masako Deguci, Mariella Devia, etc. Acompañan a grandes estrelas do ballet como son: Carla Fracci, Rudolf Nureyv, Luciana Savignano e Al Ferri, entre outros. Con frecuencia a RAI (Radiotelevisión Italiana) retransmite os seus concertos por televisión e radio, y tamén en Italia Internacional para os países de América Latina e Estados Unidos. Desde hai anos acompaña en tódalas súas actuacións en Italia e Europa ó tenor Andrea Bocelli.

Director de orquestra GAETANO SOLIMANI
Nacido en Verona, (Italia)

Director de orquestra e director de coro. Graduouse como músico en Violín e en Viola. Desde neno vive nun ambiente musical familiar, xa que o seu pai e o seu tío eran músicos profesionais na Orquestra Filharmónica de Verona. Desde moi pequeno pasábase horas entre bastidores escoitando ós mellores cantantes do mundo e nas súas vacacións acompañaba ós seus pais ós ensaios, polo que moi cedo destacou como neno prodixio, interpretando o violín e o piano.
Tras colaborar como músico nalgunhas orquestras, ós 21 anos, empeza a súa carreira como director ó fronte da Orquestra de Verona, A Sinfónica Salieri de Parma e A Sinfónica Pomeriggi de Milán.
Actualmente dirixe, na Arena de Verona, á orquestra "Sinfónica de Piazenza" e a "Orquestra Filharmónica Veronesa", sendo tamén invitado por diferentes teatros de Italia e de Europa a dirixi-las súas producións operísticas cada temporada.
Traballou con cantantes da talla de Giorgio Zancanaro, Piero Capuccili, Renato Bruson, Giusepe Giocomini, Guiseppe Di stefano, entre outros.
Por vez primeira preséntase en España dirixindo a OFI, Orquestra Filharmónica Italiana de Piazenca, coa que colabora asiduamente en Italia.

Programa
1ª parte
Johann Strauss figlio (1825-1899)
Storielle del bosco viennese
Jean Sibelius(1865-1957)
Valse triste
Johann Strauss figlio (1825-1899)
Sangue viennese
Trish trash polka

2ª parte
Gioacchino Rossini (1792-1868)
Ouverture da La Gazza ladra
Johann Strauss figlio (1825-1899)
Valzer dell´Imperatore
Pietro Mascagni (1863-1945)
Notturno e Barcarola da Silvano
Johann Strauss figlio (1825-1899)
Sul bel Danubio blu
Voci di primavera

Sinopse
Mambrú vive no campo e tódalas mañás a súa nai espértao apraciblemente para prepararlle un delicioso almorzo. Pero un día, mentres almorzaban, uns estraños sons de avións anuncian unha guerra próxima. Cada vez más ruidosa porque as bombas caen xunto á casa. Mambrú, nerviosa e enfadada, prepárase para saír e correr baixo o bombardeo como un soldado máis, mentres a súa nai vea afastarse rumbo a algún lugar no medio da guerra.
Xa está no fronte, pero no hai ninguén, polo que se tranquiliza un pouco. Pero, de súpeto, aparece outra como ela, pero distinta. Outra indumentaria, outros ademáns, pero co mesmo medo, valentía e prexuízo mutuo. Dous soldados inimigos fronte a fronte. Mambrú contra a inimiga. E comeza a guerra...
É unha guerra estraña, distinta a como se ve no cine ou a televisión, porque as protagonistas non necesitan disparar para dicir "aquí estou eu e son mellor ca ti" ou ó revés "son peor ca ti". Probablemente xa saben que as palabras, as miradas ou os xestos poden ferir máis cas armas.
Sen embargo, segundo transcorren as súas disputas, batallas, encontros e desencontros nese particular universo compartido, ocorre algo curioso entre soldados inimigos. É un segredo que cada unha se garda como unha sensación inconfesable: "¿Por qué somos inimigas se parece que nos gusta estar xuntas?", pregúntanse sen dicilo.
E aínda que a guerra siga, elas terán que superala á súa maneira. Probablemente sendo valentes para ser elas mesmas, para dar renda solta ós seus sentimentos por encima de prexuízos impostos.
Ó final, unha de tantas bombas caídas desde o ceo demostraralles que si serán capaces de facelo, e o farán á súa maneira, para que unha nai volva a abrazar a unha filla.

Sinopse
Un día o noso home decide reclamar a unha teleoperadora a devolución duns céntimos por estar en desacordo co criterio aplicado nas tarifas. A súa muller entende o xesto, pero non apoia causa tan insignificante. En realidade, todo o mundo aplaude o xesto, pero se ri da causa. As artimañas da teleoperadora esíxenlle cada vez máis tempo e diñeiro, o que ameaza co arruina-la súa vida familiar e laboral. Tan só encontra consolo nunha compañeira de traballo que ve nel un quixote contemporáneo, paciente e determinado. Ela preséntalle a varias persoas como un exemplo para seguir e sen querelo, pois se hai algo que rexeita é o afán de notoriedade, vese obrigado a asumi-la responsabilidade de lidera-las acciones reivindicativas deste grupo formado espontaneamente.

Sinopse
“El león en invierno” xa é un clásico contemporáneo. Desde a súa estrea en Broadway en 1967, fai corenta anos, no deixou de representarse en tódolos escenarios do mundo. A súa posterior versión cinematográfica en 1968 tivo tamén un éxito inmediato, deixando na nosa retina escenas memorables. E sen embargo "El león en invierno" é, por encima de todo, o teatro. Teatro en estado puro do que se destila un precioso licor que embriaga os sentidos e aumenta o fluír do sangue.
Os nosos amados monstros, as personaxes da función, habitan un universo puramente teatral, que nos permite esquecernos moi pronto da súa orixe histórica, porque xa en vida encontraron o seu sitio na lenda. Esta peculiar familia poboada de reis, reinas, príncipes e princesas resúltanos moi próxima. Os seus enfrontamentos constantes na loita polo poder revélannos aspectos insólitos das relacións humanas, cando a vivencia do amor, o odio, os celos, a cobiza ou a maldade amósansenos "quimicamente puros".

Premio Ade de Dirección 1997
Premio Celestina ó Mellor Director 1998
Premio Do Público de Madrid ó Mellor Director 1998
Premio Cultura Viva das Artes Escénicas 1998
Premio do Público de Madrid ó Mellor Director 1999
Medalla de Ouro de Las Bellas Artes 1999
Premio de Teatro Telemadrid 2003
Premio Ade de Dirección 2003
Premio Mayte 2004

A Orquestra Seoul Academy Ensemble é a formación de cámara máis apreciada na República de Corea por tocar un estilo puro de música clásica, sendo ademais a primeira orquestra de cámara do seu país formada unicamente por mulleres. Nos seus inicios, que se remontan a máis de 30 anos, era coñecida como Orquestra de Cámara de Mulleres de Seúl.
A Orquestra de Cámara de Mulleres interpretou un extenso repertorio musical por toda a República de Corea ata 1984, en que se presenta co novo nome Seúl Academy Ensemble. O 19 de maio do mesmo ano xa se consolidara como unha formación de músicos profesionais, sendo una orquestra de cámara de mulleres cun alto nivel interpretativo, motivo polo cal varias asociacións lle deron o seu apoio.
En 1996 o profesor Tea-Hyuo Park deulle unha nova imaxe, que se corresponde coa actual, contando con algúns dos músicos que estaban xa en activo na orquestra e con algúns graduados e estudantes de cinco conservatorios de música. A nova formación, puxo énfase en demostrar que o seu estilo tiña vitalidade e frescor, fronte a outros ciclos clásicos existentes que estaban pouco familiarizados coa música de cámara.
En 1991 e 1993 actuou en Taiwán e Hong Kong invitada polo goberno. En 1995 foi invitada a participar no Festival Internacional das Artes de Guangdonog (China), actuando en Bulsan, Shimchon e Kwangju. Seoul Academy Ensemble está na vangarda musical de Corea, interpretando un amplo repertorio musical que vai desde o barroco ata a música contemporánea.

Marc Grauwels, frauta
Na actualidade é, sen dúbida, un dos frautistas mellor posicionados de Bélgica e iso é debido, por suposto, ó seu talento, ó seu carisma, á súa personalidade dinámica e xenerosa, pero tamén ó seu sentido innato da comunicación.
O seu eclecticismo como solista internacional levouno a inspirar a un centenar de compositores do mundo enteiro a escribir especialmente para el. Así pois, Ennio Moricone, entre outros, dedícalle a "Cantata para I´Europa". Astor Piazzolla, en 1985, a célebre "Historia del Tango" e, máis recentemente o compositor grego Yannis Markopoulos o seu novo concerto para frauta que serviu como música para a inauguración dos Xogos Olímpicos de 2004 en Atenas.
Despois de termina-los seus estudos musicais no seu país e debutar con orquestra na Ópera de Flandes, á idade de 19 anos (experiencia algunhas veces difícil pero que el sempre conta con moito humor), estuda con James Galway e Jean-Pierre Rampal entre outros.
En 1976 atopámolo tocando como piccolo solo en el Théâtre de la Monnaie de Bruselas (Ópera Nacional de Bélgica), posto que abandona en 1978 para ocupa-lo posto de primeiro frautista solista na Orquestra Sinfónica da radio-televisión Belga, onde estará durante dez anos, sendo ademais seleccionado para o mesmo posto en 1986, cando se constituíu a célebre "World Orchestra" baixo a dirección de Carlo-María Giulini.
A partir de entón a súa carreira de solista desenvólvese a unha velocidade impresionante. Actualmente é profesor titular no Real Conservatorio de Mons.
Cun mínimo de 100 concertos por ano no mundo enteiro e unha discografía rica, de xa más de 50 gravacións, Marc Grauwels amosa que unha boa política artística pode hoxe en día levar a un frautista a ter un formidable éxito público.

IL YEOP JU, directora artística e concertino
- Seoul National University, (Violín)
- Conservatorio de Música de Brooklyn, Violín, Diploma de graduación
- Manhattan School of Music, M.M. (Violín)
- National Sophia Music Academy Doctorado
- Obtivo o premio en Don "Daily Newspaper music competition"
- Primeiro violín asistente de concertino daa Korea National Symphony Orchestra
- Primeiro violín de Baroque Chamber Ensemble
- Primeiro violín de Queens Orchestral Society
- Solista e membro da Korea Broadcasting Orchestra
- Líder do New York Chamber Ensemble
- Tres recitais como solista en New York
- Numerosos recitais como solista en Corea
- Concertino da Orquestra Sinfónica de Kangnam
- Profesora da Universidade de Bethesda
- Profesora do Conservatorio de Música de Baek-Suk
- Concertino da Seoul Philarnomic Orchestra
- Concertino da Orquestra de Cámara Seoul Academy Ensemble

PROGRAMA
A. Vivaldi (1678-1741)
Concerto Grosso en Re menor Rv 565
para orquestra de corda
- Allegro
- Andante
- Allegro
C.W. von Gluck (1714-1787)
Escena de Campos Elíseos extraída de
"Orpheo e Euridice" para frauta e orquestra

F. Mendelssonh-Bartholdy (1809-1847)
Concerto para frauta e orquestra en Re menor

- Allegro
- Andante
- Presto

Anónimo
Melodía tradicional Coreana para frauta e orquestra

E. Demaré (1840-1919)
Le Merle Blanc,
- Polka fantasía para piccolo e orquestra